Pracownia Fotografii Intermedialnej i Działań Dokamerowych

Pracownia dyplomująca

Pracownia stanowi przestrzeń twórczego eksperymentu i refleksji, w której sztuka traktowana jest jako proces poznawczo-krytyczny oraz narzędzie samopoznania i komunikacji. Program dydaktyczny ukierunkowany jest na rozwój świadomości artystycznej poprzez praktykę w zakresie twórczego wykorzystania zarówno klasycznych, jak i nowych mediów. Program Pracowni skoncentrowany jest na rozwoju kompetencji w obszarze rejestracji, przetwarzania i interpretacji obrazu, a także przenoszenia doświadczeń z tradycyjnych form ekspresji plastycznej w przestrzeń cyfrową i wirtualną. Szczególny nacisk kładziony jest na działania o charakterze intermedialnym, performatywnym i dokamerowym, rozszerzające granice klasycznego medium.

Metodologia Pracowni to intermedialność, rozumiana nie tylko jako fuzja mediów w sensie Higginsa, a także jako dynamiczna relacja między nimi. Studenci uczą się wykorzystywać synergiczne zależności między obrazem, ruchem, dźwiękiem i ciałem jako równorzędnymi elementami narracji artystycznej, postrzegając współczesne media jako pole dialogu między artystą, technologią i odbiorcą – przestrzeń polisensoryczną, w której ekspresja artystyczna zyskuje wymiar społeczny.

Integralną częścią programu jest także praktyka w zakresie sztuki performatywnej. Pracownia wspiera indywidualne poszukiwania twórcze, inicjuje warsztaty z artystami poszukując nowych form obrazowania oraz percepcji, traktując sztukę jako proces nieustannego dialogu pomiędzy doświadczeniem, emocjami i technologią, gdzie indywidualna wrażliwość staje się wartością poznawczą i społeczną.

Przedmioty

• Fotografia Intermedialna i Działania Dokamerowe
• Teorie i Praktyki Sztuki Mediów 
• Fotografia Użytkowa
• Teorie Fotografii

Zapisy

Przegląd portfolio.

Lektury

1. Higgins D. Intermedia i inne eseje, Akademia Ruchu Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa, 1985;
2. B. Kowalska. Sztuka w poszukiwaniu mediów, Warszawa : Wiedza Powszechna, 1985;
3. Debord G. Społeczeństwo spektaklu oraz rozważania o społeczeństwie spektaklu, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 2006;
4. Belting H. Antropologia obrazu: szkice do nauki o obrazie, Universitas, Kraków, 2007;
5. Abramović M. Manifest życia artysty, CSW Znaki Czasu, Toruń, 2019;
6. Flusser V. Ku filozofii fotografii, Aletheia, Warszawa, 2015;
7. Red. Wawrzak M. Kolekcja fikcji: o mistyfikacji w sztuce, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 2016;
8. Skrzypczak B. Zmiana kultury - kultura zmiany, Warszawa, 2003;
9. Hopfinger M. Od fotografii do rzeczywistości wirtualnej, Instytut Badań Literackich PAN, Warszawa, 1997;
10. Sontag S. Widok cudzego cierpienia, Karakter, 2010;
11. Wójtowicz E. Sztuka w kulturze postmedialnej, Wydawnictwo Naukowe Katedra, Gdańsk, 2016;
12. Dziamski G. Sztuka po końcu sztuki. Sztuka początku XXI wieku, Galeria Miejska Arsenał, Poznań, 2009;
13. R. Kluszczyński,  Film, wideo, multimedia. Sztuka ruchomego obrazu w erze elektronicznej, Warszawa, 1999.