Projekt doktorski  Miruny Gheordunescu ze Szkoły Doktorskiej ASP we Wrocławiu

„Ontologia wibracji: ciało, przestrzeń i dźwięk w performatyce muzyki elektronicznej”

Celem artystycznym projektu doktorskiego Miruny Gheordunescu jest eksploracja oraz przedstawienie dokumentacji zjawisk wibracyjnych w ich relacji do otaczającej przestrzeni. Badania koncentrują się na ruchu ludzkiego ciała w kontekście kultury klubowej, analizowanym z perspektywy DJ-ki i performerki.

Z tej perspektywy projekt zakładał stworzenie zarówno dokumentacji wizualnej, jak i dźwiękowej, dostępnej dla zróżnicowanych odbiorców, umożliwiającej doświadczenie oraz interpretację badań osadzonych w pojęciu ontologii wibracyjnej i relacji człowieka z dźwiękiem.

Pojęcie „ontologii wibracyjnej” odnosi się do założenia, że dźwięk i muzyka nie są zjawiskami odizolowanymi, lecz stanowią integralne elementy szerszego pola wibracyjnego, które kształtuje nasze doświadczenie przestrzeni. Elementy te nie mogą być w pełni zrozumiane w izolacji — ujawniają się poprzez wzajemne oddziaływania. W tym ujęciu wibracja pozostaje ściśle powiązana z rytmem jako siłą strukturyzującą. Projekt bada, w jaki sposób wzajemne relacje między ciałem, przestrzenią i dźwiękiem mogą być analizowane i artykułowane przez artystkę, przyczyniając się do pogłębionego rozumienia obecności, percepcji i relacyjności we współczesnych środowiskach.

Vibrational Ontology – instalacja „Monolit” (Galeria Bulvary, Wrocław, 2025)
Studium relacji dźwięku, ruchu ciała i przestrzeni w kontekście performansów muzyki elektronicznej.

Prezentowana praca ma formę stalowego monolitu o wysokości 2,5 metra, wyposażonego w przetworniki drgań (excitery) oraz czujniki dotyku, zaprojektowanego tak, aby przekształcać wibrację w doświadczenie dotykowe i dźwiękowe. Ekspozycja obejmuje również 42-minutowe wideo złożone z zarejestrowanych wywiadów z DJ-ami i producentami, których głosy zostają włączone w rezonującą przestrzeń instalacji. Funkcjonując jednocześnie jako rzeźba, system dźwiękowy i narzędzie badawcze, instalacja zaprasza odbiorców do słuchania, odczuwania i interakcji, traktując percepcję jako proces aktywny i ucieleśniony.

Głównym celem artystycznym instalacji jest przełożenie doświadczenia klubowego na kontekst sztuk wizualnych, czyniąc intensywność wibracyjną dostępną poza środowiskiem nocnego życia. W ten sposób wibracja ujmowana jest nie tylko jako zjawisko fizyczne, lecz także jako sposób rozumienia relacji między ciałem, dźwiękiem i przestrzenią. Instalacja przesuwa punkt ciężkości z reprezentacji na bezpośrednie doświadczenie, zapraszając odbiorców do uczestnictwa w wibracji jako czymś odczuwanym i współdzielonym.

Podziękowania

Proces realizacji projektu był możliwy dzięki wsparciu osób, których wkład wpłynął zarówno na jego realizację techniczną, jak i dopracowanie koncepcji:

Dr hab. Magdalena Grzybowska – opieka promotorska oraz merytoryczne wsparcie na wszystkich etapach rozwoju projektu.

Dr Marcin Rupociński – wsparcie i konsultacje w zakresie integracji dźwięku w instalacji (Katedra Sztuki Mediów).

Mgr Marcel Oleszczak – wsparcie techniczne i doradztwo przy realizacji konstrukcji stalowej.

Marcin Jaskolski & Maciej J. Bowszys – pomoc w opracowaniu systemu czujników dotykowych oraz wsparcie w rozwiązywaniu problemów technicznych w trakcie realizacji.

DJ-e, producenci i organizatorzy – udział w serii wywiadów, których refleksje znacząco wpłynęły na rozwój koncepcji projektu.

Dokumentacja video: https://youtu.be/c_4Ip-EEFos?si=HEkJc2uObXLsNST9