Przejdź do treści

Pracownia Konserwacji i Restauracji Witraży

Celem działań prowadzonych w pracowni jest nauka rozpoznawania obiektu witrażowego w całej jego złożoności materiałowej, co umożliwia prawidłowe wykonanie projektu konserwatorskiego, a następnie ratowanie zagrożonego zabytku. Zajęcia uwzględniają zarówno zdobywanie wiedzy teoretycznej, jak i praktycznej w dziedzinie dawnych i obecnych materiałów i technik konserwatorskich. Studenci poznają elementy składowe obiektu witrażowego, dowiadują się o ich właściwościach fizykochemicznych oraz procesach korozyjnych w nich zachodzących. Podkreślić należy, że zajęcia praktyczne obejmują samodzielną pracę z oryginalnym materiałem zabytkowym od wstępnej analizy po końcowe zabiegi konserwatorskie oraz ich dokumentację. Dodatkowo, w ramach dydaktyki studenci zapoznają się z analizą stanu zachowania witraży in situ, w ramach prowadzonych przez pracowników Katedry Konserwacji i Restauracji Ceramiki i Szkła badań terenowych.  Studenci często korzystają z obiektów zabytkowych pozyskanych w trakcie tych wyjazdów w dalszym procesie dydaktycznym.

Z uwagi na różnorodne obiekty zabytkowe, które pojawiają się w pracowni, pochodzące niejednokrotnie z unikatowych kolekcji muzealnych, studenci w sposób bezpośredni zapoznać się mogą z większością technik witrażowych od średniowiecza do współczesności i uczyć prawidłowych procedur konserwatorskich dostosowanych indywidualnie do problematyki obiektu.

Pracownia ściśle powiązana jest z Pracownią Warsztatu Witrażowego Ł2 (Plac Polski), w której student przygotowuje się do kontaktu z obiektem zabytkowym. Nacisk położony jest na szerokie rozumienie zabytku w jego kontekście, który ma wpływ na stan jego zachowania. W ramach dyplomów pracownia ściśle współpracuje z instytucjami kultury i sztuki (muzeami, galeriami itp.) oraz z innymi pracowniami katedry Konserwacji i Restauracji Ceramiki i Szkła.

Przedmioty

  • Konserwacja i restauracja witraży
  • Metodyka konserwacji i restauracji witraży

Zapisy

Podstawowym kryterium jest bycie studentem kierunku Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki w zakresie Konserwacji i Restauracji Ceramiki i Szkła (zaliczenie I, II roku studiów, wywiązanie się z założeń programowych), na którym zajęcia te są odbywają się na III-VI roku studiów.

Brak możliwości przyjęcia osób spoza kierunku Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki.

Lektury

  1. W. Frodl, Pojęcia i kryteria wartościowania zabytków i ich oddziaływanie na praktykę konserwatorską, Toruń 1964
  2. J. J. Kunicki-Goldfinger, Szkło w Europie Środkowej od późnego średniowiecza do XVIII wieku. Skład chemiczny – uwarunkowania i interpretacja., Instytut Chemii i Techniki Jądrowej, Warszawa 2020
  3. S. P. Koob, Conservation and Care of Glass Objects, Nowy Jork 2006
  4. S. Davison , Conservation and Restoration of Glass, Oxford 2006
  5. E. Greiner-Wronowa, Archeometria szkieł zabytkowych, Kraków 2012
  6. A. Bernardi i inn. Conservation of stained glass windows with protective glazing: Main results from the European VIDRIO research programme, Journal of Cultural Heritage (2012)
  7. E. Bacher, Glasmalerei-Restaurierung – Forschung, Methodik, Praxis, w red. H. Marschner Glaskonservierung, Historische Glasfenster und Ihre Erhaltung, Bayerisches Landesamt für Denkmalpflege, München 1985
  8. R. Newton, Glass Deterioration and Preservation – some Questions, w red. H. Marschner Glaskonservierung, Historische Glasfenster und Ihre Erhaltung, Bayerisches Landesamt für Denkmalpflege, München 1985