Ewa Martyniszyn, O doświadczeniu bezpośrednim i jego braku

Zapraszamy do galerii Ta3 w Warszawie, na otwarcie wystawy fotografii Ewy Martyniszyn. Kuratorką wystawy jest prof. Maria Piątek.

Ewa Martyniszyn / O doświadczeniu bezpośrednim i jego braku

Poszukiwanie zagubionej, zapomnianej jedności człowieka z naturą, to temat poszukiwań prac Ewy Martyniszyn, w których artystka skupia się na naszej relacji
z otoczeniem stawiając pytanie o granice, jakie nas z nią i łączą, i dzielą. Co w nas jest jednakowe, a co odległe? Co powoduje, że dystans między człowiekiem a naturą rośnie, a co może sprawić, aby przepaść między nami została zasypana? Jak dostrzec te elementy wspólne, które pozwolą nam na powrót do natury?

Refleksja na temat potrzeby bliskości z przyrodą stanowi punkt wyjścia badań artystycznych, których celem jest sprowokowanie odbiorcy do poszukiwania harmonii
ze środowiskiem naturalnym poprzez bezpośredni z nim kontakt, obserwację oraz uwzględnienie wysyłanych przez nie sygnałów. Gesty ku naturze i Rekonekcje to cykle prac dokumentujących eksperyment badający potencjał ponownego zbliżenia człowieka do naturalnego otoczenia poprzez próbę odnalezienia wspólnego z nim języka.

Gesty ku naturze są fotograficzną dokumentacją swego rodzaju rytuału, w którym modelka naśladując zachowania przyrody bada łączność własnego ciała z ciałem drzew, pnączy, traw. Giętkość ruchów, układ rąk sugerują jedność ze strukturą obserwowanej natury. Jednocześnie podpatrywanie natury jest poszukiwaniem elementarnych składowych języka, dzięki poznaniu którego możemy mieć nadzieję na porozumienie. Odbywa się ono przy tym nie na poziomie myśli czy rozumowego poznania, lecz na poziomie współodczuwania
i empatii. Zjednoczona z otoczeniem modelka wpisuje się w otaczające ją kształty, dając szansę na powrót do natury, o której zapomnieliśmy, że stanowi część nas samych.

Cykl zatytułowany Rekonekcje jest zapisem symbolicznego powrotu do natury. Pierwotnie wykonane w studio fotografie osób opowiadających o swojej relacji
z przyrodą zostają wyeksponowane wśród jej elementów i dodatkowo opatrzone tytułami wyrażającymi ich intencje: "Ewa – obserwuje", "Magda – uwielbia zapach lasu", "Kasia – korzysta z darów natury", "Katia – marzy i stąpa twardo po ziemi", "Wojtek – lubi chodzić
w deszczu", "Tomek – chwyta wiatr". Prace te zwracają się ku wyeksponowaniu realnej potrzeby bycia w naturze, ale jednocześnie wskazują jak ciągle ten kontakt jest zapośredniczony. Dopiero gest artystki czyni nasze życzenia możliwym do spełnienia.
Maria Piątek