Sympozjum Plastyczne Wrocław'70 czterdzieści lat później

Sympozjum Plastyczne Wrocław'70 czterdzieści lat później

Dziś o 16:30 nastąpi uroczyste udostępnienie zrekonstruowanego „Żywego Pomnika ARENA” Jerzego Beresia, Wyspa Piaskowa a jutro....

Program spotkania "Sympozjum Plastyczne WROCŁAW'70"

Wrocław, 26-27 kwietnia 2010 r.

26 kwietnia 2010 (poniedziałek)

16:30               Uroczyste udostępnienie zrekonstruowanego „Żywego Pomnika ARENA” Jerzego Beresia, Wyspa Piaskowa

27 kwietnia 2010 (wtorek)

9:30                 Zamknięte obrady uczestników spotkania "Sympozjum Plastyczne WROCŁAW'70" w Muzeum Architektury

12:00               Konferencja prasowa w Muzeum Architektury

12:30                  Otwarte spotkanie z pokazem dokumentacji z "Sympozjum  Plastycznego Wrocław'70" w wersji elektronicznej w Muzeum Architektury

15:30               Opracowanie wspólnego komunikatu ze spotkania we Wrocławiu

Sympozjum Plastyczne Wrocław'70 czterdzieści lat później

Realizacja Żywego Pomnika na wrocławskiej Wyspie Piaskowej, spotkania z artystami i krytykami sztuki oraz wystawa poświęcona przedstawionym wówczas projektom – to najważniejsze wydarzenia, które przypomną o zorganizowanym czterdzieści lat temu w naszym mieście Sympozjum Plastycznym Wrocław’70.

Już w poniedziałek 26 kwietnia na Wyspie Piaskowej odsłonięta zostanie „Arena” Jerzego Beresia. Projekt, przygotowany specjalnie na Sympozjum Plastyczne Wrocław’70, został częściowo zrealizowany w roku 1972. Wkopane korzeniami do góry martwe drzewo zostało usunięte w roku 1983 i wróciło na swoje miejsce dopiero po dziesięciu latach. Teraz, po raz pierwszy zobaczymy koncepcję zrealizowaną w całości: kolisty plac zostanie podzielony na dwie równe części – uschnięte drzewo znajdzie się pośrodku pokrytej asfaltem części północnej, a w obsianej trawą części południowej zostanie zasadzonych sześć młodych drzewek. Na granicy obu części stanie jednoosobowa ławeczka - miejsce odosobnienia i kontemplacji. Zgodnie z projektem, co roku, kiedy młode drzewka zaczną wypuszczać liście, korzenie martwego drzewa będą malowane na zielono.

Dzień później, we wtorek 27 kwietnia, w Muzeum Architektury spotkają się po czterdziestu latach uczestnicy Sympozjum Wrocław’70: artyści i krytycy. Wynik tego spotkania poznamy kilka godzin później, podczas konferencji prasowej, na której Prezydent Miasta i zaproszeni artyści opowiedzą o dalszych planach związanych z kontynuacją założeń Sympozjum.

W czwartek 29 kwietnia w warszawskiej galerii fundacji Profile przy ulicy Hożej zostanie otwarta wystawa, na której zobaczymy m.in. oryginalne projekty przygotowane na Sympozjum Wrocław’ 70 przez Oskara Hansena, Wandę Gołkowską, Zbigniewa Gostomskiego, Władysława Hasiora, Tadeusza Kantora, Jarosława Kozłowskiego oraz Henryka Stażewskiego, dokumentację fotograficzną i filmową pozostałych prac, posłuchamy opisu „Koncertu na 28 poduszek i zachód słońca” Jerzego Rosołowicza oraz będziemy mogli poznać dokumenty archiwalne związane z sympozjum.

Przed czterdziestu laty w Muzeum Architektury otwarto wystawę projektów, modeli i koncepcji dzieł przedstawionych przez artystów, którzy ofiarowali swoje prace miastu w XXV rocznicę powrotu Wrocławia do Macierzy. Intencją ówczesnych władz miasta i inicjatorów przedsięwzięcia – Towarzystwa Miłośników Wrocławia - było pozyskanie dzieł wybitnych polskich artystów plastyków do realizacji w przestrzeni publicznej. Nazwiska 39 artystów wskazało kolegium znanych polskich krytyków sztuki. Zaproszeni autorzy mogli włączyć do swojego zespołu specjalistów z innych dziedzin lub współpracować z innymi wybranymi przez siebie artystami. W sumie wystawa zgromadziła 72 dzieła koncepcyjno-projektowe. Przyjęto również do realizacji koncepcję utworzenia we Wrocławiu Centrum Poszukiwań Artystycznych, w wersji ostatecznej określone jako Centrum Badań Artystycznych. Z przedstawionych ówcześnie projektów zrealizowano dwa: Kompozycję Pionową Nieograniczoną autorstwa Henryka Stażewskiego i częściowo Żywy Pomnik "Arena" Jerzego Beresia. Rozpoczęto również tworzenie Centrum Badań Artystycznych według programu Jerzego Ludwińskiego.

Pomimo początkowo entuzjastycznego przyjęcia przedstawionych projektów i pomysłu utworzenia nowej, odmiennej od dotychczasowych instytucji artystycznej, nie podjęto prac nad przeprowadzeniem całości programu. Zaniechano również proponowanego przez uczestników Sympozjum kontynuowania jego założeń w kolejnych edycjach, w cyklu dwuletnim. Dokumenty Sympozjum i przekazane przez artystów dodatkowe materiały zgromadzono w Ośrodku Dokumentacji Sztuki, który miał być pierwszym etapem realizacji programu Centrum Badań Artystycznych. Niestety, po likwidacji Ośrodka w 1973 roku projekty dzieł i dokumenty zostały rozproszone i wiele z nich zaginęło. Zaniechano także przygotowanej publikacji katalogu wystawy.

W 1980 roku, w dziesiątą rocznicę Sympozjum, z inicjatywy Galerii "X" Związku Polskich Artystów Plastyków zebrano i odtworzono dokumentację projektów i programów Sympozjum, a następnie zaprezentowano je na wystawie w tejże galerii. W 1981 roku w wyniku porozumienia z Ośrodkiem Teatru Otwartego "Kalambur" podjęto prace nad wydaniem materiałów Sympozjum. Publikacja ukazała się w 1983 roku. Była to jedyna jak dotychczas próba uporządkowania i opisania dorobku Sympozjum, wyjątkowego rozdziału we współdziałaniu artystów, architektów, urbanistów, teoretyków sztuki i społeczeństwa wrocławskiego dla nowej wizji miasta i jego kultury.

Opracował Zbigniew Makarewicz

Galeria:

Więcej »