Wrocławskie Środowisko Artystyczne

Wrocławskie Środowisko Artystyczne” to seria popularo-naukowa realizowana przez Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu we współpracy z Wydziałem Kultury Urzędu Miejskiego we Wrocławiu. Poświęcona jest najwybitniejszym osobistościom życia artystycznego Wrocławia. Cykl monografii – bogato ilustrowanych albumów, zawierających reprodukcje prac oraz ilustracje dokumentalne – zawiera analityczne i krytyczne teksty historyków sztuki.


Ma on na celu prezentację osiągnięć współczesnych twórców wrocławskich działających w zakresie różnych gatunków plastycznych – malarzy, grafików, ceramików, szklarzy i rzeźbiarzy oraz artystów operujących nowymi mediami. Albumy kierowane są do szerokiego kręgu odbiorców – zarówno we Wrocławiu, na Dolnym Śląsku, jak i w Polsce oraz poza jej granicami (teksty równoległy polski i angielski). Wysoki poziom edytorski oraz oryginalny layout wydawnictwa zawdzięczają pracy artystów-grafików związanych z ASP.

Zbigniew Karpiński

Andrzej Jarosz, Zbigniew Karpiński, Wrocław 2012;

wyd. Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu im. Eugeniusza Gepperta;
tekst angielski i polski, s. 124, 134 il. kolorowych, okładka twarda z obwolutą,

ISBN 978-83-60520-73-4

Zbigniew Karpiński (1920–1996)
Malarz, grafik, znakomity rysownik. W latach II wojny światowej żołnierz VI Samodzielnej Dyspozycyjnej Wileńskiej Brygady Armii Krajowej, w 1945 r. więzień łagrów Podmoskiewskiego Zagłębia Węglowego. Uczeń Emila Krchy i Leona Dołżyckiego, a następnie pedagog PWSSP we Wrocławiu. Uczestnik „Arsenału” (1955), stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki (1957 i 1971), uczestnik i laureat Festiwalu Polskiego Malarstwa w Szczecinie (1976). Aktywnie uczestniczył m.in.
w cyklach dolnośląskich Wystaw Okręgowych (od 1951 r.), prezentacjach Plastyki Ziem Nadodrzańskich oraz wystawach rysunku i grafiki, pozostając niezależym od związków instytucjonalnych. Kolorysta, ekspresjonista, twórca oryginalnej koncepcji „realizmu bezkompromisowego” – poszukujący własnego stylu na styku autentycznego przeżycia, obrazu fotograficznego i ahistorycznie pojmowanego „postimpresjonizmu”. Autorytet artystyczny i moralny.