Historia

W styczniu 1946 r., decyzją Ministra Kultury i Sztuki, do Wrocławia skierowany zostaje Eugeniusz Geppert, z zadaniem założenia w zniszczonym działaniami wojennymi mieście Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych. Na jej siedzibę władze miasta wyznaczyły dwa budynki: przedwojennej Miejskiej Szkoły Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego (mieszczącej się przy obecnej ul. Traugutta) oraz dawnej Akademii Sztuki i Przemysłu Artystycznego (pl. Polski).

Jeszcze w tym samym roku odbyły się: kurs plenerowy i egzamin na pierwszy rok studiów, a 15 października - inauguracja pierwszego roku akademickiego. Zajęcia na uczelni prowadzone były początkowo w pracowniach malarstwa, rysunku i rzeźby, ale już wkrótce przystąpiono do organizowania warsztatów ceramiki, szkła, drewna i metalu, realizując tym samym zalecenie Ministerstwa, nakazującego skupienie się na kształceniu projektantów dla odradzającego się przemysłu szklarskiego i ceramicznego.

Kadrę nowopowstającej uczelni tworzyli: malarze Leon Dołżycki, Emil Krcha, Stanisław Pękalski, Maria Dawska, malarz, grafik i projektant szkła Stanisław Dawski, projektantka szkła Halina Jastrzębowska, projektanci wnętrz i mebli: Władysław Wincze i Marian Sigmund oraz ceramicy Julia Kotarbińska i Rudolf Krzywiec, (związani z przedwojennym "Ładem").

Kolejne lata istnienia uczelni, noszącej od 1949 r. nazwę Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych a od 1996 Akademii Sztuk Pięknych, przynoszą ukształtowanie się jej cztero-wydziałowej struktury, tworzonej przez: Wydział Malarstwa i Rzeźby, Grafiki, Szkła i Ceramiki, Architektury Wnętrz i Wzornictwa. Jest to także czas bogaty w ważne dokonania artystyczne (wśród których wymienić można choćby powstały w 1957 r. "Teatr Sensybilistyczny" łączący działania z pogranicza teatru eksperymentalnego i happeningu) oraz liczne sukcesy wykładowców i absolwentów uczelni na krajowych i zagranicznych wystawach i konkursach.

W ciągu swej 60-letniej historii uczelnia staje się także znaczącym ośrodkiem kulturo- i opiniotwórczym. Jest organizatorem cyklicznych konkursów, których celem jest promowanie wartościowych zjawisk artystycznych, m.in.: Konkursu im. Eugeniusza Gepperta, Krajowej Wystawy Malarstwa Młodych oraz Międzynarodowego Konkursu Rysunku, stanowiącego kontynuację Triennale Rysunku. Od 1991 r. zaczyna ukazywać się kwartalnik "Format". Dzięki staraniom jego redaktora Andrzeja Saja, staje się on jednym z najlepszych profesjonalnych ogólnopolskich czasopism na temat współczesnych sztuk wizualnych. Od 2003 r. wydawany jest "Dyskurs", Zeszyty Naukowo - Artystyczne Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, którego redaktorem naczelnym jest Andrzej P. Bator. Na jego łamach zamieszczane są teksty teoretyczne i krytyczne o sztuce.

Staraniem władz i pedagogów uczelni stale rozszerzany jest zakres kształcenia studentów na poszczególnych wydziałach. Do ostatnio utworzonych należy Pracownia Restauracji i Rekonstrukcji Ceramiki, w której w przyszłości prowadzone będą także zajęcia z restauracji szkła. Obecnie trwają prace nad przygotowaniem nowego kierunku studiów: multimediów. W jego ramach realizowany byłby poszerzony program kształcenia w zakresie komunikacji i identyfikacji wizualnej.

Równocześnie trwają prace nad rozbudową uczelni. Ostatnim, zakończonym jej etapem, było oddanie do użytku wyremontowanego skrzydła uczelni przy ul. Modrzewskiego.

Staraniem władz i pedagogów uczelni stale rozszerzany jest zakres kształcenia studentów na poszczególnych wydziałach. Do ostatnio utworzonych należy kierunek Konserwacja i restauracja dzieł sztuki w specjalizacji konserwacja i restauracja ceramiki i szkła, kierunek Sztuka Mediów oraz kierunek Mediacja Sztuki.

W 2001 oddano do użytku wyremontowane skrzydło uczelni przy ul. Modrzewskiego, a w 2012 roku nowy gmach zwany Centrum Sztuk Uzytkowych i Centrum Innowacyjności, które spełnia rolę dydaktyczno-warsztatową. W budynku wyposażonym w najnowsze technologie i urządzenia warsztatowe znajduje się 9 laboratoriów oraz 42 pracownie. 

Zobacz także